کتاب سنت ایروین و زستراتزی اثر پرسی بیش شلی (نشر ققنوس)

پرسی بیش شلی (۱۷۹۲-۱۸۲۲)، از تأثیرگذارترین شاعران رمانتیک انگلستان، در خانواده‌ای اشرافی و محافظه‌کار دیده به جهان گشود. او از همان دوران جوانی روحیه‌ای عصیانگر داشت و همواره در برابر استبداد، چه در نهاد خانواده و چه در ساختارهای سیاسی و مذهبی، ایستادگی می‌کرد. اخراج او از دانشگاه آکسفورد به دلیل انتشار رساله‌ای در دفاع از الحاد، آغازگر مسیری پرفراز و نشیب بود که او را به تبعید خودخواسته در ایتالیا کشاند. شلی تنها یک شاعر نبود؛ او یک متفکر رادیکال و ایده‌آل‌گرا بود که آثارش همواره با مفاهیم آزادی‌خواهی، عدالت اجتماعی و جستجوی کمال انسانی گره خورده است. پیوند عاطفی و فکری او با مری شلی، نویسنده بزرگ «فرانکنشتاین»، فضای ادبی او را تحت تأثیر قرار داد و باعث شد تا شلی در آثار داستانی خود همچون «سنت ایروین و زستراتزی»، به کاوش در تاریک‌ترین زوایای روان انسان، اضطراب‌های اگزیستانسیال و فضای وهم‌آلود گوتیک بپردازد. مرگ تراژیک او در بیست‌وهشت‌سالگی در پی غرق شدن قایقش در خلیج اسپزیا، شوک بزرگی به جامعه ادبی وارد کرد. او پیش از مرگ، آثاری خلق کرد که بعدها الهام‌بخش نسل‌های متعددی از شاعران و متفکران شد. شلی در تمام طول عمر کوتاه خود، وفادار به آرمان‌های والای انسانی باقی ماند و تصویر مردی را از خود به جا گذاشت که نه تنها با قلم، بلکه با تمام وجودش علیه تاریکی‌ها مبارزه می‌کرد.